X
تبلیغات
چشم ـ زخم
چشم ـ زخم
نگارش در تاريخ شنبه بیست و سوم فروردین 1393 توسط محمدمهدی سیار
سلام.

"رودخوانی" را انشاءالله در نمایشگاه کتاب در غرفه "شهرستان ادب" ببینید.

این سومین مجموعه شعر من (بعد از بیخوابی عمیق و حق السکوت) خواهد بود.پنجاه شعر که بیشترش نیمایی و غزل است و چند تایی چارپاره و قطعه و رباعی هم دارد.

 کتاب با طراحی متفاوت مجید زارع خیلی چشم نواز و خوش دست از آب در آمده و امیدوارم به همین اندازه خواندنی هم باشد.

راستش خودم از کتاب راضی ام  و بزرگانی هم که قبل از چاپ آن را دیده اند بسیار ابراز لطف کرده اند و این دلم را قرص میکند. 

البته داریم برنامه ریزی میکنیم قبل از نمایشگاه رونمایی کتاب برگزار شود.

نگارش در تاريخ شنبه هفدهم اسفند 1392 توسط محمدمهدی سیار
بي تو

بي تو منم و دقايقي پژمرده

نه زنده حساب ميشوم نه مرده

تلخ است اوقات، تلخ و خالي مثلِ

فرداي قرارهاي بر هم خورده

 

حيران

چون بغض شكست و بعد چون اشك نشست

دور از نظر جماعت چتر به دست

حيران شده از پرسش وارونه چتر

باران كه علامت تعجب شده است

 

گهگاه

گهگاه تنفسي به اوقات بده

رنگي به همين آينه مات بده

من ميدانم سرت شلوغ است ولي

گاهي به خودت وقت ملاقات بده

 

 بايد

بايد بدوي به هر كجا شد بروي

بايد بپري از پي هدهد بروي

اين گونه برو بياي بيخود كافيست

آن گونه به خود بيا كه از خود بروي

 

پيدا

پنهان پشت تمام این اشیا بود

پنهان شده بود و باز هم پیدا بود 

این خلقت و حشر و نشر، این مرگ و حیات

قایم باشک بازی او با ما بود

 

نفرين

كي موسم پژمردنشان مي آيد؟

پايان دل آزردنشان مي آيد؟

ديديم زمين خواري شان را يا رب!

كي روز زمين خوردنشان مي آيد؟!

 

عدل

اين بسته كمر يكسره در خدمت ما...

آن خسته جگر در طلب راحت ما...

از "عدل" هزار قصه گفتند ولي

جز " قسط" نشد آخر سر قسمت ما!

 

واقعه

آن گوشه نگاه كوچكي روييده ست

بر خاك پگاه كوچكي روييده ست

آن گوشه باغچه، همين صبح انگار

سبحان الله كوچكي روييده ست

 

مگر...

بي حرف و حديث سرنوشت من مست

رسواي بگو مگوي مردم شدن است

اين تاك مگر مرا بياموزد كار(۱)

اين تاك سياه مست تسبيح به دست!

--------------------

(۱) مگرم شیوه چشم تو بیاموزد کار/ ورنه مستوری و مستی همه کس نتوانند


برچسب‌ها: رباعی
نگارش در تاريخ دوشنبه بیست و سوم دی 1392 توسط محمدمهدی سیار

متن ترانه گزینه های روی میز (اجرا شده با صدای حامد زمانی)

یک …

لحظه لحظه خاطرات بهمنی که یک دفعه بهار شد

بهمنی که بوی گل گرفت و سوسن و یاسمن

بهمنی که غرق شوق و شور بود

                                انفجار نور بود

 

دو …

سرزمینی که نگاش به آسمونه و حسابش از زمین جداست

ذره ذره خاکش از غرور و غیرته

سرزمینی که شن کویرشم

                              لشکر خداست

 

سه

بغض ناتموم مادری بالاسر جنازۀ پسر

بغضی که یک‌مرتبه صدا میشه سکوت رو میشکنه:

                                ای تموم بچه‌هام فدای تو یا حسین

                                  این گلم نثار کربلای تو یا حسین

 

چهار…

ایستادن یه نوجوون بدون ذره‌ای ترس و آرزو

                                    روبروی تانک‌های روبرو

 

پنج…

اهتزار پرچم سه رنگ

روی گنبد مسجدی که زخمۀ گلوله‌هاست

خنده‌های مردمی که یک صدا می‌گن:

                   «فتح شهر خون کار خداست»

 

شش…

آسمونی که پر از نوای ربناست

آسمونی که قرق شده با شهاب و رعد و صاعقه

با آیۀ «و ما رمیت اذ رمیت»

آسمونی که

             کابوس کرکساست

 

 

هفت…

چشمه چشمه موج موج

کوچه کوچه رود رود

           تو خیابونا به هم رسیدن و یکی شدن

            شکستن سردی دی و غرور اهرمن

حالا بازم بشمرم؟

          اینا گزینه‌های روی میز ماست

حالا بازم بشمرید

             گزینۀ روی میزتون چیاست

حالا بازم بشمرید

        همه میدونن این

                         آخرای قصۀ شماست

هفت … شش… پنج … چهار … سه … دو … یک …

شنیدن آهنگ

 


برچسب‌ها: شعرآهنگ, گزینه های روی میز, حامد زمانی
نگارش در تاريخ شنبه شانزدهم آذر 1392 توسط محمدمهدی سیار

 

اين‌گونه سر در گوش هم از هم چه ميپرسند؟

از هم،هراسان، عالم و آدم چه ميپرسند؟

 

گويا خبرهايي ست... هرسو پچ پچي گنگ است

من بي خبر، از خويش ميپرسم: چه ميپرسند؟

 

از هم همه اشياء بين خواب و بيداري

با همهمه، با لهجه اي مبهم چه ميپرسند؟

 

اين بازجويان سمج، اين قطره باران ها

از خاك ساكت باز هم نم نم چه ميپرسند؟

 

در لحظه‌هاي تازه تكراري ديدار

"روز" و "شب" از هم هر سپيده دم چه ميپرسند؟

 

گلبرگ‌هاي غنچه هاي آخر اسفند

اين‌گونه سر در گوش هم از هم چه ميپرسند؟
نگارش در تاريخ یکشنبه دوازدهم آبان 1392 توسط محمدمهدی سیار

 

متن ترانه "مرگ بر..."  که حامد زمانی عزیز آن را خوانده است: 

 

مرگ بر

            تازيانه ها

           تازيانه هاي بي امان

              به گرده هاي بي گناه بردگان

مرگ بر

       مرگ ناگهانيِ

                صد هزار زندگي

                              - در يكي دو ثانيه-

                                   با سقوط علم از آسمان!

مرگ بر

        كشتن جوانه ها

مرگ بر

      انتشار سم

             در زلال رودخانه ها

مرگ بر فصاحت دروغ

مرگ بر

            بوق هاي بووووق

مرگ بر

          سيمهاي خاردار و كشتزارهاي مين

مرگ بر

                  گورهاي دسته جمعي و

                              بندهاي انفرادي زمين

 

مرگ بر بريدن نفس

مرگ بر قفس

مرگ بر شکوه خار و خس

مرگ بر هوس

مرگ بر حقوق بی بشر

مرگ برتبر

مرگ بر شراره های شر

 

مرگ بر سفارت شنود

مرگ بر

       کودتای دود

 

زنده باد زندگيِ او

زنده باد زندگيِ من... تو... ما

يك كلام:

مرگ بر

            آم...ري...كا

مرگ بر ابولهب

مرگ بر يزيد و شمر و ابن سعد

مرگ بر

              زاده زياد

            بگو بلند: بيش باد!        

مرگ بر

     قطعنامه هاي بستن فرات

                                قحط آب

   مرگ بر

                  تير مانده بر گلوي كودك رباب

مرگ بر

     قتل خنده هاي روشن عليرضا

مرگ بر گلوله ای که خط کشید

             روی خاطرات آرميتا

يك كلام:

        مرگ بر

               آمريكا


برچسب‌ها: شعرآهنگ, حامد زمانی, آمریکا
نگارش در تاريخ سه شنبه نهم مهر 1392 توسط محمدمهدی سیار
   یک ماه گذشته بیشتر وقت آزادم را اسیر خیابانها و محله های مختلف تهران (از تهرانپارس بگیر تا شهران) و بنگاه گردی برای اجاره کردن خانه بودم و بالاخره هفته گذشته چهارمین اسباب کشی مان را (در دو سال بعد از ازدواج) برگزار کردیم.خداوند صبر و اجر بدهد به همسر مکرمه!... گفت: این منزل دلباز نه دزدی ست نه غصبی / میراث رسیده ست به ما خانه به دوشی! و فرمود: سیر جان بی چون بود در دور و دیر/ جسم ما از جان بیاموزید سیر

    این چهار نیمایی را از قبل تایپ کرده بودم.چند غزل هست که هنوز فرصت نکرده ام تایپ کنم...

 

نگاه

اين دنيا را

يك دو نظر هم شده، به چشم خريدار

                                       ديده اي آيا؟

 آخرتي ميشود براي خودش ها!

 

بي گدار

در كمال بي خيالي وشكوه

               خيره ميشوم به چشمهاي تو

حس و حال مبهم خوشي ست

حس و حال قايقي ست كاغذي

                                  كه بي گدار

                                            ميزند به آب

وقف نامه

من در كمال صحت عقل

          وقف صحيح شرعي كردم

                     دلتنگي بدون دليل غروب را

                     دلبازي دو منظره:

                                 دريا و آسمان

                                -دريا و آسمان شمال و جنوب را-

                  موسيقي سه گاه مقدس را:

                                  گاهِ تكان برگ

                                          در بارش نسيم

                                 گاهِ وزيدن

                                          باران ناگهان

                                گاهِ طلوع عصر...

                   وقف صحيح شرعي كردم

                                      اكنون را

                                    و آنچه را كه ذكر شد اينجا

                    وقف تلاوتِ

                              ياد تو مهربان

              امضاي واقف                               امضاي شاهدان

 

شاعر

 حيف است دور از يادها افتد به اين زودي‌

    شعر به اين خوبي!‌

اي كاش باراني نيايد هيچ‌

        تا بر زبان مردمان شهر

              جاويد مانَد شاهكار تازه‌ام‌:

                     «آخر نمي‌بارد چرا باران‌...»


برچسب‌ها: نیمایی
نگارش در تاريخ دوشنبه هفتم مرداد 1392 توسط محمدمهدی سیار
 

برای شبهای قدر

و با یاد حاج محمد اسماعیل دولابی، حاج آقا مجتبی تهرانی، و حاج آقا خوشوقت (رحمهم الله)

 

آری همین امروز و فردا باز میگردیم

ما اهل آنجاییم، از اینجا باز میگردیم

 

با پای خود سر در نیاوردیم از این اطراف

با پای خود یک روز اما باز میگردیم

 

چون ابرها صحرا به صحرا برد ما را باد

چون رودها صحرا به صحرا باز میگردیم

 

این زندگی مکثی ست مابین دو تا سجده

استغفراللهی بگو، ما باز میگردیم

 

بین جماعت هم نماز ما فرادا بود

عمری ست تنهاییم و تنها باز میگردیم(۱)

 

ما عاقبت "انا الیه راجعون" بر لب

از کوچه بن بست دنیا باز میگردیم

--------------------

(۱) و لقد جئتمونا فرادا کما خلقناکم اول مره( همانا تنها به سوی ما آمدید، آن سان که در آغاز آفریدیمتان)انعام/۹۴

 

 

 

 

 


برچسب‌ها: غزل, مرحوم دولابی, حاج آقا مجتبی تهرانی, حاج آقا خوشوقت, ماه رمضان
نگارش در تاريخ سه شنبه سی و یکم اردیبهشت 1392 توسط محمدمهدی سیار

در اين كشتي درآ، پا در ركاب ماست درياها

مترس از موج، بسم الله مجريها و مُرسيها

 

اگر اين ساحران اطوار ميريزند طوْري نيست!

عصا در دست اينك ميرسند از كوه موسي ها

 

زمين آسمان جُل را به حال خويش بگذاريد

كسي چشم انتظار ماست آن بالا و بالاها

 

بيايد هر كه از فرهاد شيرين عقل تر باشد

نيايد هيچ كس جز ما و مجنون ها و ليلاها

 

همين از سر گذشتن سرگذشت ماست پنداري

همين سرها... همين سرهاي سرگردان صحراها

 

شب قدري رقم زد خون ما تقدير عالم را

كه همرنگ غروب ماست صبح سرخ فرداها
برچسب‌ها: غزل
نگارش در تاريخ سه شنبه پانزدهم اسفند 1391 توسط محمدمهدی سیار
 

اخبار

بوي برخاسته از شعله بمباران، نه...

بوي خاكستر گيسوي پريشان هم نيست...

بوي آن چاه هراسيده نفت

       كه لهيبش شده اينگونه خروشان هم نيست

آشناتر بويي ست

با نسيم نگراني كه گذشت

آشنا بويي ست در شامه شرقي ما:

         بوي بال و پر ققنوس

  -پراكنده به دشت-

 

◄تعريف

چيست اين جهان؟

چيست اين جهان؟

با تمام طول و عرض و ارتفاع

در نبودنت براي من

جز اتاق انتظار

تنگ و تار

تنگ و تار

 

اعتقاد

در همين سياهي شگفت هم

گرمي حضور آفتاب را

ميشود نفس كشيد

ميشود هنوز... ميشود!

گرچه شب

    پيش چشم ما

        ثانيه به ثانيه به روز ميشود

 

راه و رسم

 سنگفرش

     زير پاي هيچ كس

        ذره اي فرو نميرود

سنگفرش

      راه رسمي زمان ماست

عصر

    عصر مردم بدون رد پاست

 

ناگهان

 بنگر چه كرده اي!

اي شوخ و شنگ! اي تر و تازه!

باران ناگهان!

هر چاله چوله اي

     آيينه اي شده ست پر از ابر و آسمان

هر جا كه پاي مينهي ابري روان شده

بنگر، زمين گُله به گُله  آسمان شده!

 

 

◄ یک تصنیف بهاری

با آهنگسازی استاد محمد آرزم، صدای علی چراغی و مثنوی من

از تولیدات واحد موسیقی دفتر مطالعات جبهه فرهنگی (همان راه)

این تقدیر خود جوش را هم از وبلاگ دوست هنرمندم "محمد مهدوی اشرف" بخوانید تا کار را با جوگیری کامل گوش کنید!

دانلود: تصنیف "سلام خداوند"

سلام ای بهارانِ از ره رسیده
چه گل‌ها که در پیشوازت دمیده


سلام ای که باران و لبخند با توست
که عطرِ سلامِ خداوند با توست


بهارانِ من! چشمِ عید از تو روشن!
دلِ مادرانِ شهید از تو روشن!


چه گل‌های سرخی‌ست در آستینت
چه سروی‌ست هم‌سفره‌ی هفت‌سینت


نترسیده‌ایم از زمستان، بهارا!
بیا گل بنه یک‌به‌یک شاخه‌ها را


ببین باز کردیم مشتِ خزان را
رجزخوان شکستیم پشتِ خزان را


بهارا تمام است کارِ زمستان
نماندیم ما زیرِ بارِ زمستان


برچسب‌ها: نیمایی, شعر آهنگ, تصنیف سلام خداوند
نگارش در تاريخ چهارشنبه چهارم بهمن 1391 توسط محمدمهدی سیار
  سر در گم

باری ست گران که مانده بر دوشم

این سَر که از آن نمیپرد هوشم

 

چون خانه بی حافظ و بی قرآن

از یاد فرشتگان فراموشم

 

چون مسجد بی نمازخوان مانده

با این همه چلچراغ، خاموشم

 

سوگند به عصر... سخت دلگیرم

آنقدر که با خودم نمیجوشم

 

هم، این دل بیخود است در سینه

هم عاطل و باطل است آغوشم

 

چون ماهی بی نفس پشیمانم

جنبیده اگر کمی سر و گوشم

 

هم خانه خاطرات بیخوابم

هم صحبت خوابهای مغشوشم

 

دیریست مرددم "خدا" یا "خود"؟

سردرگم نسخه های مخدوشم(۱)

 

در خاطر عاطر فراموشی

میماند ناله های خاموشم

 ---------

(۱) در نسخه شبهه جدایی/ تصحیف تعین خداییم (بیدل)


برچسب‌ها: غزل

اسلایدر